Przewodność elektryczna wody
Przewodność elektryczna wody określa jej zdolność do przewodzenia prądu; zależy od ilości rozpuszczonych soli i wyraża się ją w µS/cm.
Czysta woda prawie nie przewodzi prądu. Przewodzącą czynią ją rozpuszczone jony: wapnia, magnezu, sodu, potasu, wodorowęglany, chlorki lub siarczany. Im więcej jonów, tym wyższa przewodność. Mierzy się ją konduktometrem i wyraża w mikrosimensach lub milisimensach na centymetr (µS/cm, mS/cm), zwykle w odniesieniu do 25 °C, ponieważ rośnie wraz z temperaturą. To szybka miara całkowitej mineralizacji, ale nie mówi, jakie jony są obecne: dwie wody o tej samej przewodności mogą mieć różną twardość.
W myciu ma kilka zastosowań. Woda silnie zmineralizowana pozostawia po wyschnięciu więcej osadu, co przekłada się na nalot i plamy na naczyniach i szkle; dlatego wodę do końcowego płukania w niektórych procesach się demineralizuje. W systemach CIP i w przemysłowych zmywarkach przewodność roztworu służy do kontroli stężenia detergentu: dodanie produktu zwiększa przewodność, a urządzenia dozujące mogą być regulowane na podstawie tego odczytu. Wykorzystuje się ją także do wykrywania przejścia od płukania do produktu lub od produktu do wody w obiegach. Przewodność wody przeznaczonej do spożycia jest jednym z parametrów, które obejmuje hiszpański dekret królewski 3/2023.
Produkty Instaquim przeznaczone do wody o wysokiej przewodności, według karty technicznej:
- Deterdry (pH 2,0; 0,1–1 g/l w 65–80 °C): dodatek do ostatniego płukania w zmywarkach, „specjalnie opracowany do wody o bardzo wysokiej przewodności”, ze środkami osuszającymi i przeciwpiennymi.
- eqo Abrillantador (pH 2,0; 0,1–0,8 g/l w 65–80 °C): dodatek do ostatniego płukania naczyń i szkła przy wodzie o bardzo wysokiej przewodności.