Ślad węglowy produktów chemicznych

Suma gazów cieplarnianych emitowanych w cyklu życia produktu chemicznego, wyrażona w kilogramach ekwiwalentu CO₂ (kg CO₂-eq).

Aby zsumować różne gazy, każdy przelicza się na ekwiwalent CO₂ według jego potencjału tworzenia efektu cieplarnianego: metan czy podtlenek azotu ważą więcej niż CO₂ w przeliczeniu na kilogram emisji. Ślad produktu oblicza się metodyką oceny cyklu życia (normy ISO 14040 i ISO 14044), a w przypadku samego śladu węglowego — według normy ISO 14067. Pierwszym krokiem jest ustalenie granic badania: „od kołyski do bramy” obejmuje surowce, transport i produkcję aż do opuszczenia fabryki przez produkt; „od kołyski do grobu” dodaje dystrybucję, użytkowanie i koniec życia opakowania oraz odpadów. Ustala się też jednostkę funkcjonalną, która w myciu powinna być dawką lub cyklem mycia, a nie kilogramem produktu, ponieważ stężenia robocze bardzo się różnią.

W środkach czyszczących ślad koncentruje się zwykle w trzech punktach: produkcji surowców, transporcie wody zawartej w produkcie i opakowań oraz fazie użytkowania. Gdy produkt stosuje się z gorącą wodą, energia potrzebna do jej podgrzania może przewyższyć resztę cyklu. Dlatego właściwa dawka, temperatura robocza oraz formaty skoncentrowane i wielokrotnego użytku mają równie duże znaczenie jak receptura.

Nie należy go mylić ze śladem organizacji, który oblicza się innymi metodami (np. GHG Protocol lub ISO 14064-1) i dzieli na emisje bezpośrednie (zakres 1), emisje z zakupionej energii elektrycznej (zakres 2) i z pozostałej części łańcucha wartości (zakres 3). W Hiszpanii Ministerstwo ds. Transformacji Ekologicznej prowadzi dobrowolny rejestr śladu węglowego organizacji.

Więcej informacji: Analiza cyklu życia produktu chemicznego · Gospodarka o obiegu zamkniętym w opakowaniach · Temperatura robocza