Analiza cyklu życia w chemii

Metoda, która określa ilościowo wpływ produktu na środowisko na wszystkich etapach, od surowców po koniec życia (ISO 14040 i 14044).

Analiza cyklu życia (LCA) bada produkt jako system: wydobycie i wytwarzanie surowców, produkcję wyrobu, pakowanie, transport, użytkowanie i końcowe zagospodarowanie produktu i opakowania. Normy ISO 14040 i ISO 14044 dzielą ją na cztery fazy: określenie celu i zakresu, w którym ustala się jednostkę funkcjonalną i granice systemu (np. „od kołyski do bramy” lub „od kołyski do grobu”); analizę zbioru wejść i wyjść, która gromadzi dane o zużyciu materiałów i energii oraz o emisjach; ocenę wpływu, która przekłada zbiór danych na kategorie, takie jak zmiana klimatu, zakwaszenie, eutrofizacja czy ekotoksyczność; oraz interpretację wyników.

W środkach czyszczących jednostka funkcjonalna odnosi się zwykle do świadczonej usługi, np. jednego cyklu prania lub umytej powierzchni, a nie do kilograma produktu, ponieważ dawka robocza bardzo różni się między recepturami. Dlatego LCA detergentu uwzględnia dawkę, temperaturę stosowania, opakowanie i zachowanie składników w ściekach. Wyniki zależą od przyjętych założeń i danych, więc dwa badania są porównywalne tylko wtedy, gdy mają wspólną jednostkę funkcjonalną, granice i metodę.

LCA jest podstawą innych narzędzi, takich jak ślad węglowy, który uwzględnia tylko kategorię zmiany klimatu, oraz kryteriów etykiet ekologicznych typu I, takich jak EU Ecolabel, które określa się z uwzględnieniem wpływu w całym cyklu życia.

Więcej informacji: Ślad węglowy produktów chemicznych · EU Ecolabel · ISO 14001